اصل اصل وى از ديلميان است . مؤلف تحفة العرفان « 1 » گويد « 2 » : « ( شيخ ) از قبيلهء ديالمه بوده و اين ديالمه قبيله‌اى معروفست و مشهور است . » « 3 » ديالمه از زمان حكومت آل بويه ( 320 - 447 ه . ) در جنوب ايران مخصوصا نواحى فارس مستقر شدند . نسبت 1 - نسبت وى را بقلى نوشته‌اند « 4 » . بقلى بفتح باء موحده و سكون قاف و در آخر لام ، نسبت است به « بقل » « 5 » و فروش آن ، و بقول سمعانى گروهى بدين نسبت شهرت دارند از جمله ابو جعفر محمد بن عبد اللّه بن عبد الواحد و بقولى ابن عبد الكريم بن عبد المغيث بقلى « 6 » . روزبهان نيز در آغاز دكانى داشت كه در آن بقول مىفروخت « 7 » . 2 - نسبت ديگر او را « فسوى » « 8 » يا « فساوى » « 9 » و يا « فسائى » « 10 » نوشته‌اند ، و آن منسوب است به فسا ( از قصبات فارس ) « 11 » ، و اين نسبت چنان كه بيايد بسبب مولد اوست .

--> ( 1 ) - شرف الدين ابراهيم بن روزبهان ثانى پسر نوادهء روزبهان بقلى ، كه ذكر او بيايد . ( 2 ) - ورق 11 الف . ( 3 ) - رك . ماسينيون . زندگانى و آثار روزبهان بقلى ص 276 ( ازين پس هرجا « ماسينيون » نويسيم ، مراد همين كتاب است . رك . مآخذ در پايان مقدمهء حاضر ) . ( 4 ) - شد الازار ص 243 ؛ تاريخ گزيده ج 1 ص 793 ؛ نفحات چاپ ليس ص 288 و چاپ نول كشور ص 240 ؛ هزار مزار ص 110 ؛ حبيب السير ج 2 ص 330 ؛ كشف الظنون ج 1 ص 196 و ج 2 ص 1131 ؛ مجمع الفصحاء ج 1 ص 235 ؛ رياض العارفين ص 128 ؛ طرائق الحقائق ج 2 ص 286 ؛ فارسنامهء ناصرى ج 2 ص 147 و 157 . ( 5 ) - يعنى هر گياهى كه زمين بدان سبز گردد ، تره . ( 6 ) - انساب سمعانى باهتمام مارگليوث 1912 م . ورق 87 ب . ( 7 ) - ماسينيون ص 276 . ( 8 ) - شد الازار ص 243 ؛ نفحات الانس چاپ ليس ص 288 ( اما در نفحات چاپ نول كشور ص 240 بغلط : النسوى ) . ( 9 ) - مجمع الفصحاء ج 1 ص 235 . ( 10 ) - تاريخ گزيده ج 1 ص 793 ؛ فارسنامهء ناصرى ج 2 ص 147 و 157 . ( 11 ) - رك . فارسنامهء ابن بلخى چاپ اروپا ص 130 ( پسا ) ؛ معجم البلدان ياقوت چاپ مصر ج 6 ص 375 ؛ جغرافياى سياسى كيهان ص 236 ، 237 - 8 .